بهارم باش با لبهای خاموش

لِیلی ... آخ لِیلی، امیدِ شهرِ بی قراره

لِیلی ... آخ لِیلی، چراغِ آسمونِ تاره

لِیلی ... آخ لِیلی، بگو که آسمون بباره

لِیلی ... آخ لِیلی، بگو که برگرده دوباره

پ.ن.

نقاشی از نگارگر

با چشمهای درشتم و با دروغهای بزرگم

با چشمهای درشتت

و با دروغهای بزرگت

 تو را می‌دیدم

که پا به رویاهایم گذاردی

حسهایت پنهان می‌کردی

روزهایم تیره و شاد می‌کردی

از هیچ برایم عشق می‌ساختی

از من زن

و از تو مرد می‌ساختی

از دوست ... یار و همراه می‌ساختی

اما سر چرخاندم و دیدم

خاموشیِ عشق در من

برای تو

آرزوی روزها

و لالایی شبها بود

آیا خطا از من بود؟

از اعتمادم به تو؟

از ندانستن و خواستن؟

کجا راست دروغ شد؟

آیا ماندن و خواستن

اشتباهِ احمقانه ام بود؟

از تو چرا می‌پرسم؟

تو که هرگز نمی‌دانی

زنانِ عاشق

چه ها که نمی‌کنند

نه ... تو نمی‌دانی

تو

با آن چشمهای درشتت

و تمام دروغهای بزرگت

هرگز نخواهی فهمید

زنانِ زیبا

هر آنچه از دنیا می‌خواهم

زنانِ زیبا است

زنانِ زیبا را

در کتابفروشیها دوست دارم

در نمایشگاهِ کتاب

در کتابخانه ها

در میانِ قفسه های بلند

دوستشان دارم

زنان زیبا را

در سینما دوست دارم

چه آنها که بر پرده اند

چه آنها که در ردیف صندلیها

تنها و کنجکاو نشسته اند

واقعا چیزی جذاب تر از

زنی زیبا که تنها سینما می‌رود

وجود دارد؟

زنانِ زیبا را

با عینکهای ظریف

و شالهای رنگی

و گوشواره های میخی

با چشمانی عمیق

و صداهای دور

و کفشهایشان

و مانتوهایشان

و گیسوانشان

و معصومیتشان

و عاشقیشان

دوست دارم

منظومه‌ی تو

من

آخرین سیاره‌ی

منظومه‌ی تو‌ام

در این سرما و تاریکی

سالها پشت هم می‌آیند

تا ببینم باز همین جا

در نقطه ی شروع

در آغازِ هجرانت

باقی مانده‌ام

قمرهایم

گاهی شبها

رخی از تو می‌نمایند

و گاهی روزها

کسوفی از جنسِ بوسه

بر لبهایم می‌نهند

گرچه ابلهانی

هر از چندی

مرا از منظومه ات

بیرون می‌خواهند

اما من

همیشه

اینجا
در دورترین خواستنت

خواهم ماند

Wings of God

هیچ کس نمی‌تواند

مرا در این روح سرگشته ام

در این فریاد و غوطه وری

در این گم گشتگی

پیدا کند

من که آرام کننده ی خویشم

و کسی نمی‌داند

و کسی نمی‌یابد

مرا

در این روح سرگشته ام

مشغول درگیریهای خویش 

و آیا دلیلش را می‌دانم

که اگر باز مسیرت به راهم بیافتد

آیا دستِ یاری درازت می‌کنم؟

آیا سعی در درکِ وجودت دارم؟

کسی عزلت را ... تنهایی نمی‌خواند

و چیزها ... زمان می‌خواهند

و در پیِ زمان

چیزهای دیگر می‌آید

و بازیِ نقشهای بیشتر

که محدودند به ذخیره ی ناچیزِ آگاهی

در این بیدادِ دنیای فانی

ما همه گاهی
فرو می‌لغزیم

در تلاشی واهی

برای فرار از تمامِ دردهای بی معنی

بدون دستِ یاری

بدور از درکِ یاری

by “Anathema”

J'Ai Fait Une Promesse

بسان بیدی که بر جویی خمیده است

چون مجنونی که بر پای لیلی‌ اشک می‌ریزد

من

پاییز را

اینگونه به یاد دارم

که سرخوش و ویرانه

با گیسوی‌ات

عهدِ عاشقی بستم

(I Made a Promise) by “Anathema”

I'm in love with you Pamela

می‌شه فقط برای یک بار بهت بگم حسم نسبت به تو چیه؟

من دوستت دارم

تو واقعا زیبایی

هر بار که به صورتت نگاه می‌کنم، یا حتی به یادش میارم، خرابم می‌کنه

و جوری که باهام هستی، و خنده داری و به من می‌رینی و مسخره ام میکنی و واقعی هستی

من در طول هیچ روزی، زمان کافی ندارم که اونقدر که باید، به تو فکر کنم

احساس می‌کنم من هزار سال عمر می‌کنم

چون همینقدر طول می‌کشه که فقط یک فکر در مورد تو داشته باشم

و اون اینه که من دوستت دارم

من نمی‌خوام با هیچ کس دیگه ای باشم

من دیگه در مورد "زن"ها فکر نمی‌کنم ... در مورد تو فکر می‌کنم

چند شب پیش خواب دیدم که با هم سوار قطار بودیم ... و تو دستم رو گرفته بودی

تمام خواب همین بود ... که تو دستم رو گرفته بودی ... وقتی بیدار شدم باورم نمی‌شد که واقعی نیست

من مرضِ دوست داشتنت رو گرفتم ...

احساس می‌کنم اگر نتونم با تو باشم می‌میرم

و من نمی‌تونم با تو باشم

پس می‌میرم

و برام مهم نیست

چون من بوجود اومدم تا تو رو بشناسم

و همین کافیه

ایده ی اینکه تو رو داشته باشم ... طمعه ...

پ.ن.

هرگز فکرش رو نمی‌کردم

زیباترین"دوستت دارم" دنیا رو

از زبان .Louie C.K بشنوم